welkom bij
opdieet.nl
onze diëtiste is lid
van de vereniging
van diëtisten
forum



Het forum van opdieet.nl is bedoeld voor alles wat met afvallen, dieet, voeding, gezondheid en overgewicht te maken heeft



Heb je vragen of tips ? Of wil je gewoon je verhaal kwijt ? Maak dan gebruik van ons forum !



Ons forum werkt heel simpel; je hoeft je niet te registreren en je blijft anoniem

Veel plezier !
 
Vragen over
dit forum ?




Opdieet.nl forum - dik worden van anti-depressiva
| Alle onderwerpen | Nieuw onderwerp | Zoeken |


dik worden van anti-depressiva

02-02-2007

Voor de mensen die het nog niet gelezen hebben,hier opnieuw. Mijn topic was opeens verwijderd,weet niet waarom. Het enigste wat ik kan bedenken dat de bronnen die vermeld waren hier niet mogen,nou ja dan zonder die bronnen en moeten mensen ze maar googlen.
Ik ken veel mensen die door anti-depressiva dik zijn geworden en door dieetiste en dokters niet serieus worden genomen,omdat men die mensen de schuld geven dat ze alleen maar dik worden van teveel eten. Er is ook een andere oorzaak die oorzaak wil ik hier graag vermelden.
Zelf ben ik ook tientallen kilo's aangekomen door de anti-depressiva.
Ja ik at te veel dat je in 6 maanden al 26 kilo aankom :-) Als je weet dat anti-depressiva met een hormoon loopt te klooien en dat dit waarschijnlijk de oorzaak ook is dat je zo dik wordt.
Bij mij heeft een kh arm dieet geholpen en ben ik mijn anti-depressiva kilo's kwijt + nog 11 kilo. Maar zelfs in het begin hielp het niet.
Als je op dieet bent en je bent er vanaf,dan nog kun je niet afvallen. Wees geduldig,als je van de anti-depressiva af bent,na een paar maanden,val je alsnog af.

A.d = Anti-depressiva
Cortisol=stresshormoon

Anti Depressiva heeft wel degelijk bij SOMMIGE mensen te maken met de gewichtsproblemen
Sommige mensen produceren een teveel CORTISOL. Cortisol heeft invloed op je bloedsuikerspiegel.

Als je bloedsuiker spiegel omhoog gaat,door een tehoog CORTISOL gehalte,gebeurt er dus dit.

Insuline wordt geproduceerd door de Eilandjes van Langerhans die in de alvleesklier liggen. Als het suikergehalte in uw bloed stijgt, zet insuline een gedeelte van die glucose om in glycogeen, een zetmeel dat in de spieren en de lever wordt opgeslagen en dat direct als brandstof dienst kan doen. Als alle glycogeenreservoirs vol zitten en zich in het bloed meer glucose be­vindt dan het lichaam op dat moment nodig heeft, zal insuline deze over­maat omzetten in vetweefsel, waarvan triglyceride de belangrijkste chemi­sche component is.

Dat is dus de reden dat je dik kan worden van anti-depressiva en anti-psychotica
Bij anti-psychotica vormt er zelfs een risico op diabetes type 2


Maar ik zal even een kleine uitleg geven over cortisol.
Cortisol regelt onder andere het suiker niveau in je lichaam. Cortisol zet je lever aan om glycogeen in je lever om te zetten in glucose en af te geven aan het bloed. In combinatie met insuline gebruikt je lichaam dit systeem om je bloedsuiker normaal te houden.
Cortisol regelt onder andere ook je lichaams temperatuur. Je lichaamstemperatuur kan alle kanten opschieten (van koorts tot onderkoeling) bij een laag cortisol niveau. Ook heeft cortisol onvloed op je bloeddruk (wel stukken minder dan natrium, maar wel een meetbare werking).

Bij een te hoog cortisol gaat je bloedsuiker onder andere omhoog, er treed een verplaatsing op van vetten uit de ledematen naar de romp van het lichaam, calcium word aan de botten onttrokken, er worden spieren afgebroken, en er treden verschillende mentale veranderingen op.

Bij een te laag cortisol gehalte gaat je bloedsuiker omlaag, kan je lichaam je lichaamstemperatuur niet meer goed regelen, bloeddruk daalt dramatisch, je krijgt een bruine huid (ACTH zorgt hiervoor, dit is het signaalstofje dat ervoor zorgt dat cortisol gemaakt word, alleen bij langere periodes), spieren verliezen aan kracht, mentale veranderingen.

Een veel te hoog cortisol gehalte is niet dodelijk zover ik weet, alhoewel de complicaties zeer ernstig kunnen zijn over tijd (afhankelijk van hoe hoog je cortisol is). Een laag cortisol gehalte daarentegen kan levensbedreigend zijn. Als je lichaam stopt met cortisol maken leef je maximaal 48 uur.

Maar dat zijn extremen. Cortisol regelt ook zoiets subtiels als je dag en nachtritme. tijdens je slaap is je cortisol waarde heel laag, maar ongeveer 2 uur voordat je wakker word gaat je cortisol spiegel flink omhoog om je voor te bereiden op de dag.

Cortisol heeft een dikmakende werking. Ik denk dat meerdere mensen hier op het forum vast wel van het middel prednison gehoord hebben (krijgen bejaarden vrij vaak in geval van ziekte). Dit is ook een vorm van de lichaamseigen cortisol alleen eentje met een langere en sterkere werking. Mensen die prednison slikken voor langere periodes worden meestal ook zwaarder.

Cortisol is vooral een mes met 2 kanten. Als je cortisol slikt krijg je op de eerste plaats al meer honger (stimuleerd honger gevoel) en op de 2de plaatst zorgt het ervoor dat vetten makkelijker opgeslagen worden in de romp van het lichaam. Als ik bijvoorbeeld mijn bewegings patroon en mijn etenspatroon niet verander maar mijn cortisol verhoog die ik per dag slik kan ik makkelijk kilo's bijkomen.

Dit is wel een effect dat je niet gelijk na een paar dagen merkt. Hiervoor heb je minimaal 1 week voor nodig om een effect te krijgen die meetbaar is op de weegschaal, langer voordat het zichtbaar word.

Ik kan een gok wagen waarom je precies dikker word van cortisol maar dit doe ik liever niet omdat ik nog geen artikelen ben tegengekomen waarin omschreven staat waarom je precies dikker kan worden en hoe het onderliggende proces werkt (zelfde als bij osteoporose. gooi cortisol op menselijk bot en er gebeurd niets. krijgt een mens teveel cortisol binnen kan hij botontkalking ontwikkelen. Ik weet dat het mogelijk is en in welke situaties het waarschijnlijk is dat het optreed maar hoe het werkt dat weet ik weer niet).

Maar dit was even een intro die ik moest geven om het onderstaande een beetje duidelijker te maken...
Ik heb wat gezocht op internet naar de combinatie tussen SSRI's en cortisol. Nu blijkt dat een SSRI wel degelijk invloed heeft op de cortisol werking in je lichaam. Bij depressieve patienten is gebleken dat ze een verhoogd CRF, ACTH en Cortisol niveau hebben in hun lichaam. Dit waarschijnlijk omdat er een cortisol resistentie is in het het regulerend systeem of door de stress veroorzaakt door de depressie (of een andere oorzaak,misschien PTSS)

Dit betekend: Normaal gesproken als er ACTH geproduceerd word krijgen de bijnieren de opdracht om cortisol te maken. Hoe meer cortisol in je bloed, des te minder ACTH en zullen je bijnieren steeds minder cortisol produceren. Daalt je cortisol word er meer ACTH geproduceert en start het proces opnieuw.
Als je een cortisol resistentie hebt op de receptoren, maakt je lichaam meer ACTH aan dan nodig (ook bij stress) en dus zullen je bijnieren langer cortisol maken en meer dan nodig. SSRI's schenen volgens een onderzoek de gevoeligheid van de receptor te normaliseren en dus ook de waardes in je bloed (dit was 1 artikel die ik tegenkwam en in het geval waar de serotines zich normaliseren door de SSRI's).

Verdere artikelen spreken erover dat een SSRI zelf de cortisol waardes beinvloeden. En wel doordat je lichaam een reactie geeft door meer cortisol en adrenaline te maken door de verhoogde serotine waardes. In zo'n geval kan de SSRI de cortisol resistentie juist veroorzaken.

Bron: mag ik niet vermelden dus doe ik het maar zonder. Je zult dus even moeten googlen op cortisol + anti-depressiva. Helaas zijn er alleen maar engelse site te vinden hierover





27-02-2010
17:00:09
Reactie van spinone girl:

hallo allemaal!
Ik gebruik nu een jaar of vier een ad.
Ik ben tussen door na een jaar gebruik gestopt en dat ging goed, ik was weer lekker slank, maar mijn lijf maakte te veel stresshormoon aan en het serotenine gehalte in mijn hersens kon mijn lichaam niet meer zelf aanvullen.. dus na mij echt enorm shit gevoeld te hebben toch maar weer gebruiken.. want liever (wat) dikker dan mij opgejaagd en ellendig te voelen!

In elk geval ben ik er blij mee dat ik mij verder prima voel, al ben ik ook ruim 15 kilo aangekomen, met idd een dieet van weinig brood en dan in elk geval zonder beleg en geen suikers en acupunctuur ben ik wel wat afgevallen maar het blijft een strijd!

er komt vast een dag dat ik van de a.d. af kan komen, maar na het fiasco durf ik niet meer zo goed!

Ik ben nu onder behandeling bij een homeopatisch arts welke mijn lijf door middel van homeopatische middelen en door meting met electroacupunctuur onder controle houd, zodra mijn lijf stabiel genoeg is om zelf weer mijn serotenine aan te vullen bouw ik onder zijn begeleiding langzaam af!

Voorlopig ben ik dus nog aan de medicijnen maar wie weet volgend jaar met een ondersteunende dosis zo nodig en anders zonder!

Maar wat het aller aller belangrijkste is... dat ik geen angsten meer heb.. dat ik niet onrustig ben en mij slecht voel... dat komt niet alleen door de pillen..(a.d.) maar ook door goed aan mijzelf gewerkt te hebben! ook op geestelijk vlak! dus naar een hypnotherapeut! daar ben ik langdurig onder behandeling geweest en heb ik een hele boel voor mijzelf op kunnen lossen...! verder gezond leven... en op je voeding blijven letten! een beetje proberen te wandelen maakt vaak al een wereld van verschil!


en tja.. dan maar niet meer erg slank maar stevig..( ik hou echt meer van slank hoor) maar wel heel erg gelukkig en dan maar (tijdelijk) met een pil (a.d.) en wat kilo,s meer... opletten wat je eet maar ook genieten en dan maar bewust dat sommige mensen wellicht een extra steuntje in de rug nodig hebben wellicht door middel van A.D!


wees gelukkig werk aan jezelf en geniet van alle mooie dingen!


liefs en take care!


27-02-2010
16:20:51
Reactie van nine:

Het enige wat schijnt te helpen is koolhydraat beperkt eten. Dus geen geraffineerde suikers ( snoep, cake, taart, koek ed) Minder zetmeel in de vorm van aardappels, friet, witbrood ed. En je eiwit ( meer vlees, eieren en vis) en groente gebruik omhoog gaan gooien. Daarnaast natuurlijk regelmatig bewegen en veel drinken. Plus 2x per dag omega 3 innemen. Je valt dan langzaam af maar in ieder geval word je gewicht minder.
Ik weet er alles van...helaas. Succes en sterkte!!


26-02-2010
22:24:52
Reactie van girl:

Hallo,

Ook ik slik sinds een jaar weer paroxetine(seroxat ) en ben alweer 14 kilo aangekomen !!
Aantal jaar gelden was ik in een jaar tijd door dit middel 20 kilo aangkomen.

Alleen kon en mocht ik er destijds mee stoppen, nu kan dat helaas niet.
Het beste is dat ik ze altijd blijf slikken omdat ik gewoon iets mis, waardoor altijd angstig, paniek en straatvrees, geen leven dus.

Probleem is dat ik ook zeer ernstige reuma heb en dus nu steeds zwaarder word, ik weeg 107 kilo bij een lengte van 1,75 m.

Ik wil erg graag afvallen en heb een dietist gehad die alleen maar zegt dat ik moet stoppen met ad en dat ik niet kan afvallen met ad.
Nou, die heb ik dus laten zitten want dat helpt niet.
Ik eet gezond ik sport een maal per week en probeer regelmatig te fietsen maar lukt niet altijd door de pijn.

Ik wil ook niet stoppen want voel me geestelijk echt geweldig maar mijn gewicht vormt nu een probleem voor mijn gezondheid, wat moet ik nou, ??
Mensen met ervaring, tips, adviezen zijn heel erg welkom !!!! ??????


20-02-2010
13:52:40
Reactie van nina:

In 2 jaar tijd, 15 kilo aangekomen. Dieet help niet. Ik sport 3x per week maar heeft geen baat. Beter maar een dikke kont dat depressief en angstig.... Hopelijk als ik stop gaan de kilo's ook weg.
Ik blijf vrolijk door sporten en gezond eten, dat kan nooit kwaad.
Maar dik door seroxat....JA ZEKER!


19-02-2010
09:06:24
Ik heb bijna 10 jaar anti-depressiva geslikt,begonnen met 1 tablet,toen 2. geprobeerd om af te bouwen wat moeizaam ging,2 jaaar lang een half tabletje geslikt tot ik op een moment zoiets had van; belachelijk dat ik zo afhankelijk ben van een half pilletje!
En gewoon niet meer genomen! van de één op de andere dag,en geen enkel probleem.
Voel me goed en hoef die pil niet meer.

succes iedereen die er problemen mee heeft


18-02-2010
22:02:15
Reactie van brenda:

Ik ken ook aantal mensen voor wie antidepressiva goed werkt.
En dus de voordelen opwegen tegen de nadelen.

Helaas ken ik meer mensen voor wie het eigenlijk niets oplost en eerder de kwaliteit van leven afneemt.
Dan het punt van langdurige en goede begeleiding bij gebruik van ad, dit is meer uitzondering dan regel.
Als die begeleiding er zou zijn, zouden veel mensen niet jarenlang ad blijven slikken.

Dat is juist het probleem:
...langdurige en goede begeleiding alleen, zou soms al afdoende helpen voor sommige mensen maar omdat daar geen geld en tijd voor is krijgen ook die mensen een ad voorgeschreven.
En omdat men al kwetsbaar is op dat moment, gaat men sneller mee in het voorstel van de arts om ad te gaan gebruiken.
Ook vaak van de kant van de werkgever is er de druk om zo snel mogelijk weer 'normaal' te functioneren dus een ad past ook prima in dat straatje...

Niemand wordt gedwongen om ad te nemen maar we leven helaas wel in een maatschappij waar snel dit soort korte termijn oplossingen worden ingezet.
Mijns inziens is dat toch de kop in het zand steken voor de lange termijn oplossing.

gelezen op Tros Radar
Gepubliceerd op 01-02-10

'Hup!, een antidepressivum er tegenaan'

Het gebruik van antidepressiva is de afgelopen tien jaar sterk toegenomen. In Nederland slikken op dit moment bijna 1 miljoen mensen deze medicijnen. Volgens Herxheimer is dit veel te veel. 'Ik vind het beangstigend omdat het slecht voor hen is. En voor de mensen om hen heen, omdat ze anderen schade kunnen toedoen.'

De laatste jaren worden antidepressiva dus steeds vaker voorgeschreven. Vroeger werd dat uitsluitend door psychiaters gedaan. Tegenwoordig zijn huisartsen verantwoordelijk voor 80% van alle recepten. Volgens psychiater Bram Bakker is dat in veel gevallen niet eens nodig. 'In principe heb je een diagnose nodig voor je zo'n middel geeft. Bij vage klachten wordt dit soort middelen steeds vaker uit de kast gehaald. Bijvoorbeeld bij rugpijn of een rouwproces dat te lang duurt. Dan wordt er, hup!, een antidepressivum tegenaan gegooid.'

De Britse professor Andrew Herxheimer is deskundige op het gebied van farmacologie. Hij probeert al jaren de negatieve bijwerkingen van antidepressiva boven tafel te krijgen. In Groot-Brittannië treedt hij regelmatig op als deskundige in rechtszaken, in de hoop meer openheid over de ernstige bijwerkingen te krijgen.

Uit de enquête bij Radar blijkt ook dat veel mensen ernstige bijwerkingen ervaren als ze stoppen met de pillen. En dat is niet vreemd, volgens Herxheimer. 'Als de dosis afneemt, krijg je afkickverschijnselen, en dan beginnen deze erge problemen. Dan kunnen mensen de weg kwijt raken en hun gedrag kan de foute kant op gaan, suïcidaal zelfs.'

Volgens Herxheimer denken veel artsen dat de ernstige bijwerken erbij horen. Ze zeggen dan tegen de patiënt dat die even door moet zetten, en dat het daarna vast wel beter zal gaan. 'Voorschrijvers geloven niet dat antidepressiva gevaarlijke bijwerkingen kunnen veroorzaken. Ik denk dat ze willen laten zien dat er wel degelijk effect is. Dokters weten het het beste. Maar eigenlijk, als het gaat om iemands gevoelens en gedachten, is zijn de enigen die weten om wat voor gevoelens het gaat, de patiënten zelf. Ze voelen zelf dat ze zelfmoordneigingen hebben en kunnen die goed beschrijven. Dat is bewijs wat niemand mag ontkennen.'

'Ernstige bijwerkingen bewust stil gehouden'
Volgens Herxheimer houden de bedrijven de ernstige bijwerkingen bewust stil. 'Ze willen laten zien hoe effectief ze zijn en als ze dan vertellen over gevaren en bijwerkingen, zal het niet goed verkopen. Dus het is een door marketing gedreven keuze. Ze willen goede verhalen vertellen over medicijnen en geen slechte.'

Nou ja, ik denk zelf dat iedereen vooral goed naar 't eigen gevoel moet luisteren en wees eerlijk naar jezelf als ad niet werkt voor jou.
Laat je niet in de hoek duwen omdat je ongewenst gedrag zou vertonen ten opzichte van de prestatie maatschappij.
De enige die beslist over ad ben jij en niet de arts.

Note:
Beste vriendin van me heeft heel veel baat bij ad (o.a.) en voor haar is dit de juiste beslissing nog steeds.
De voordelen wegen op tegen de nadelen.
Kortom ik ben niet tégen ad.
Wel tégen de snelheid waarmee men ongewenst gedrag/gevoel wil bestrijden middels ad.

Sterkte iedereen,
en voor iedereen is er de juiste beslissing maar neem die ook.


18-02-2010
18:41:47
Hallo,

Een jaar geleden al eens gereageerd op dit forum. Met de opmerking dat ik juist blijf slikken omdat het doel waarvoor ik het slik helemaal goed aansluit: ik heb minder stress en depressieve klachten. Na tien jaren van wel/niet ad heb ik bij de laatste keer dat ik overspannen/depressief werd(de vorige drie keren ook ad geslikt en weer gestopt), hulp gezocht bij een psychiater die tevens alternatief geneeskundige was (was omdat ze met pensieoen is nu). Een praktijk aan huis: goede regelmatige begeleiding, het instellen van medicatie in combinatie met alternatieve meetmethodes en haptonomie. Een soortement van totaal therapie zal ik maar zeggen. Dat heeft enorm goed geholpen, een paar keer van medicatie gewisseld(bijvoorbeeld ook omdat de bijwerkingen zoals vermoeidheid en slaperigheid te veel werden) en dat steeds onder strakke begeleiding totdat ik goed was ingesteld. En dat betekent dat ik nu dagelijks 150 gram efexor slik.
De sterke kanten die ik heb, komen helemaal tot hun recht omdat ze niet meer ondermijnd worden door stress en angst aanvallen.
Waar ik baat bij heb is regelmaat in het leven: op tijd opstaan, op tijd naar bed, regelmatig bewegen (het moet je liggen maar zwemmen bevalt mij heel goed), stressverhogende zaken als het even kan zoveel mogelijk vermijden en daar ook eerlijk over zijn naar anderen toe. Zelfinzicht vergroten en je ervaringen heel serieus nemen.
En goede voeding!
Vorig jaar bij een alternatieve dietist begonnen en ik ben nu van 92 kilo naar 78,5 kilo afgevallen. Ook weer onder regelmatige begeleiding

Ik denk dat de crux zit bij
toezicht en een goede regelmatige begeleiding. Ik vind het jammer te moeten lezen dat er zulke negatieve ervaringen zijn met ad. Ik herken dat overigens wel! En ik heb een lange weg afgelegd om een manier te vinden die het beste bij míj past.
Iedereen zit uniek in elkaar: de ene reageert anders op een teveel aan suiker, te veel aan ad of te weinig enz. Ik heb heel veel gelezen over depressiviteit, de hersenen en de invloed van hormonen op de hersenonderdelen die het vermogen om met stress om te gaan regelen bijvoorbeeld en welke invloed de ad heeft op bijvoorbeeld het ontstaan van immuniteit voor de werking van de insuline (ook een hormoon) etc etc. Over het feit dat een keer overspannen worden, depressief worden júist een volgende keer meer in de hand werkt. In die zin is het gezegde "je komt er sterker uit " niet waar, fysiek gesproken. Ik zou eerder zeggen: "je komt er wijzer uit".
Het is als met een kneusing bij een verzwakte spier. Het geneest maar een volgende keer zal bij een verkeerde beweging helaas die kneusing weer sneller opspelen. Zeker als je wat ouder wordt.
Sporters die eenmaal blessures hebben opgelopen, kunnen wel weer gaan sporten maar op een gegeven moment is de koek op en moet je anders gaan leven en keuzes maken.
Maar ook dat is bij een ieder weer nét verschillend.
Daarom ben ik het eens met een ieder de aangeeft dat er te snel en te vaak ad wordt voor geschreven. áls het al wordt voorgeschreven moet er lang en zorgvuldig begeleid worden. En dat kan niet bij de huisarts en ook niet een enkele keer bij de psychiater van het RIAGG.

Zoek net zo lang deskundige en regelmatige hulp! En kijk naar je verleden: hoe reageerde je altijd opspanning, stress, onzekerheid. Opvoeding, trauma's etc spelen een rol, maar ook hoe je fysiek is, je stofwisseling en waarschijnlijk zullen je voorouders ook al dergelijke klachten hebben gehad.

Ik hoop dat een ieder "wijzer" wordt, de moed er in houd. Want leven met ad kan, zonder dat je dik hoeft te blijven of al te veel last van de bijwerkingen hebt. Ik was er ook heel negatief over, maar ben dat nu niet meer omdat ik de goede hoeveelheid, het goede middel en de juiste hulp heb gevonden.
sterkte
Harmke


18-02-2010
15:28:11
Reactie van brenda:

Ik ben blij dat ik dit artikel tegen kom waarin ik lees dat anti-depressiva met een hormoon loopt te klooien en dat dit waarschijnlijk de oorzaak is van het dik worden...

Ik woog altijd gemiddeld 60 kg (1.74m) , ben nu 37jaar.
Efexor xr gebruikt, 5 jaar geleden, een jaar lang geslikt en had geen invloed op gewicht.
Nu een jaar lang Fluoxetine geslikt, 1dd1 en toen ik begon zat ik door stress al onder mn gewicht, 58 kg.
Door de Fluoxetine was eetlust paar weken weg, woog toen 56 kg. Voelde me daar helemaal niet goed bij maar ging ervan uit dat eetlust wel terug zou komen.
Kwam ook terug en stress leek wat te verminderen dus ik kwam weer langzaam in gewicht bij.
Zoals gewoonlijk hield ik me er niet meer mee bezig want ik at altijd wat ik at en hoefde niet op te letten, ging vanzelf goed.
Ineens merkte ik na half jaar fluoxetine ongeveer...dat ik boven de 60 kg te wegen en dat bleef langzaam doorgaan.
Kleren pasten niet meer, moest maat groter, en nog een maat...
Gewicht is nu rond 66 kg.

Ik ben sinds 12 dagen gestopt met de Fluoxetine, heel bewust die keuze gemaakt omdat ik merkte dat ik mezelf kwijtraakte.
Ik was een soort vreemd persoon geworden die alles maar accepteerde en nergens meer echt van genoot, nul initiatief meer had om iets te ondernemen.
Iemand die zich steeds meer afzonderde v mensen omdat ik na werken té moe was.
Een jonge meid van 37 die 'alles' (veel...) mee heeft, 2 armen, 2 benen, gezond verstand, familie, werk, vrienden... maar het leven leeft van een 80-jarige.
Kortom: ik ben blij dat ik gestopt ben wat dat betreft...
Merk nu al dat langzaam mn eigen ik terugkomt. Gelukkig!

De extra kilo's zitten er nog maar die gaan dus ook weg over een paar maanden, wat ik hier lees...
Gelukkig, ik had ook al het idee dat minder/kalorie-arm eten niet zou helpen, simpelweg omdat ik voel dat dit geen 'eetkilo's' zijn, het voelt heel erg als hormoonkwestie.
Temeer ook omdat ik laatste 2 maanden ontzettend last van darmen had, mega vaak winderig en opgeblazen gevoel buik/maag.

Het laatste woord met betrekking tot Anti-Depressiva en alle nadelen die het geeft is nog niet gesproken wat mij betreft.
Depressiviteit/stemmingwisselingen, de betekenis van deze woorden zijn niet meer specifiek te noemen.
Depressie = somber anno 2010
Stemming = gevoel anno 2010
Soms ben je somber ja en je gevoel wisselt ja, dat maakt ons mens.
Baby's worden niet geboren met allerlei tekorten waar ze later pillen voor moeten slikken.
Nee!
Ik zeg nee! tegen de huidige pillenmaatschappij!
Als het even niet hoeft, slik dan niet.
Als het wel even moet, doe het maar monitoor jezelf en neem het besluit zelf wanneer je voelt dat je zonder kan.
De huisarts of psychiater zal niet tegen je zeggen dat je kan stoppen, neem dat van mij aan.
Met als gevolg dat mensen jarenlang slikken zonder enige vooruitgang of positieve verandering.

Natuurlijk ben ik wel vóór doelmatig medicijnengebruik door de groep mensen die een psychiatrische handicap hebben en de pillen heel hard nodig hebben.
Dat zijn er geen miljoen!

Wees zuinig op je lichaam, je hebt er maar 1


01-11-2009
15:31:07
Reactie van josien wessels:

Hallo,

Wat is dat zgn. kh dieet dan?
kun je me een aantal goed tips geven?
Ik slik al ruim 10 jaar en ben 15 kilo aangekomen


26-09-2009
01:27:05
Reactie van sheila:

hallo,

Wil graag reageren op het eerste grote bericht dat gaat over CORTISOL.

Ik heb vorig jaar lage cortisol gehad, ik kreeg vele levensgevaarlijke bloedsuikers (ben diabeet) tot vele halve coma´s als resultaat.
Mijn groeihormoon was ook vrij laag.

Nu zijn de suikers weer redelijk en laatst uitgebreid onderzoek naar de cortisol en groeihormoon waren ze voldoende..dus einde onderzoek...

Wel merk ik (nu pas) dat mijn lichaamstemperatuur rond de 35,5 is, toch wel laag voor mij had altijd zo´n 37,5.

Nu mag/moet ik aan de antidepresivia sertraline of de escitalopram,
beide SSRI`S. En vroeg me af wat dat voor een invloed kan hebben op de cortisol...en mijn gewicht, heb een normaal gewicht.

Door mijn auto-ongeval enkele jr geleden niet goed in staat nog dagelijks actief te sporten (zoals vroeger) en door NAH (niet aangeboren hersenletsel opgelopen door ongeval)(vele geheugen probl en whiplash en oververmoeiheid en 13 uur slapen dagelijks)niet meer zo positief of actief om te sporten en daarom aan de anti-depresivia..

Zou het invloed hebben op de cortisol??

En mijn gewicht welke zou beter zijn, alleen mijn gewicht heb ik nog mee, geen toekomst beeld meer, of carriere of dromen of vruchtbaarheid...weg alles, zo moe alsof ik 100 jaar ben en ben ik 30. die alle bassiskennis kwijt is niet meer kan rekenen laat staan nog ooit op een zaak de boekhouding doen. Ben ontzettend traag geworden en verdwaal vaak, herken soms mensen niet....en werkte vroeger 60 uur...
poeh, ga slapen

thanks sheila


1  2  3  4  5  6  7  8  9  ... 11  Volgende


Onderdeel forum

OpDieet.nl
All rights reserved 2000-2006®
Design: Esther en Tim
Software: Tim